In the mood for … inox & chroom

Messing en koper waren een tijdlang de geprefereerde materialen van decorateurs, interieurinrichters en decoratiemerken. Daar komt stilletjesaan verandering in. Opkomend is roestvrijstaal en chroom, blinkender en reflecterender dan ooit. Niet enkel in spiegels, maar vooral ook in objecten, en sowieso in kunstwerken. More to come, for sure.

(ook opkomend: zink, al dan niet gegalvaniseerd. Zie HIER)

Zo is er deze Limited edition versie van de Panton-chair van Vitra, ter ere van de vijftigste verjaardag van de stoel.

Het verhaal online gaat als volgt: “Gedurende zijn hele carrière was Verner Panton gefascineerd door spiegeloppervlakken en experimenteerde hij uitgebreider met diverse reflecterende effecten dan bijna elke andere designer. Die passie is duidelijk te zien in zijn meubel- en verlichtingsontwerpen en in veel van zijn expressieve interieurs. Met de nieuwe Panton Chrome-editie gaat een oude droom van de designer eindelijk in vervulling: in de vroege jaren 1970 onderzocht hij de mogelijkheid om de Panton Chair een spiegeloppervlak te geven. Hij vond dat de dynamische rondingen bijzonder geschikt waren voor een reflecterende coating. In die tijd vormde de gevoeligheid van zo’n oppervlak voor krassen echter een onoverkomelijk technisch obstakel.

Vandaag, bijna 50 jaar later, bestaat er een betrouwbare, maar ingewikkelde procedure die enorm gespecialiseerd vakmanschap vereist. Het stralende spiegeleffect van de Panton Chrome is het resultaat van een metallisatieproces waar metaaldeeltjes verankerd zijn in verschillende lagen lak. Het ingewikkelde coatingsysteem is veerkrachtig genoeg om bestand te zijn tegen de lichte beweging van de vrijdragende stoel als die wordt gebruikt en tegelijkertijd robuust genoeg om het gevoelige oppervlak te beschermen.”

Ook een andere klassieker komt in metaal uit: de EM77 koffiekan van Stelton was al een tijdje terug verkrijgbaar in inox, maar architect Norman Foster brengt een nieuw model uit later dit voorjaar.

Stelton

Ook Dada, de keukenafdeling van de Italiaanse meubelfabrikant van Molteni toonde onlangs dit bed op hun Instagrampagina.

Dada keuken

De jonge ontwerper Ben Storms “blaast een inox kussen op” onder een marmeren blok, gespot op de expo Poème Brut in het Design museum Gent.

Uiteraard wordt ook in de lampenwereld met reflecties gewerkt.

Golden Bell van Artek, van Alvar Aalto, in gechromeerd staal.
Op te blazen als een fietsband, deze Blow Me Up van Ingo Maurer. De “zilverpapieren” kant wordt door een streep ledlicht beschenen, en reflecteert op die manier indirect het licht naar tafel of kamer.

 

Ook de decoratiemerken gaan ermee aan de slag:

Normann Copenhagen, karton met metaalfolie
Pressed mirror van Philippe Malouin voor Umbra Shift

Blijft de vraag waarom we ons anno 2018 persé willen omringen met spiegelende objecten?

Misschien om dezelfde reden waarom artiest Doug Aitkin de  Mirage, een spiegelende boerderij in de woestijn in Zuid-California plaatste? De boerderij werd ondertussen afgebroken, maar dit was zijn concept:

“Its mirrored surfaces form a life-size kaleidoscope that absorbs and reflects the landscape. Subject and object, interior and exterior, the psychological and physical; each of these oppositional forces are held in constant tension, yet allowed to shift and transform in the ever-changing deserts cape,” zegt hij.

“Like a human-scale lens, MIRAGE works to frame and distort the evolving world outside of it. There is no single time to view this work, as each variation provides something new: at night the distant lights refract to create a universe of stars; on a tranquil afternoon the sky is transformed into banks of blue fragmented by slices of clouds. There is no fixed perspective or correct interpretation. Each experience of this living artwork will be unique.”

Willen we met die blinkende objecten, die we als eksters naar ons nest halen, de wereld en klein beetje vervormen? Zoeken we mini-kaleidoskopen, en -spiegelpaleizen en telkens veranderende zichten op onze eigen levens? Misschien. Of misschien vormt al dat blinkend goed gewoon een tegengewicht voor de natuurlijke of hyperzachte materialen waar we ook naar grijpen? What goes up, must come down, dat weet elke skiër.