Milano favoriet 3 / 6 mei 2016

Ergens in maart sprak ik Rolf Hay, samen met zijn vrouw Mette de grote baas van het gelijknamige Deense meubellabel. Ik had hem eerder al geïnterviewd en de man liet hem zelden verleiden tot primeurs of zelfs tot andere antwoorden dan degene die hij zowat standaard geeft, welke vraag je hem ook stelt. Hij haat het om het om vergeleken te worden met die nog veel grotere andere Scandinavische meubelgigant Ikea. Hoge kwaliteit, hij herhaalt het woord in zowat elke zin, is wat zijn bedrijf anders maakt dan die blauw-gelen.

Maar vriendelijk is hij altijd wel. Met zijn baseballpet op was hij zeer goedgezind en rustig daar op die vroege ochtendmeeting in Kopenhagen. Hij was fier ook, want hij keek uit naar de presentatie in Milaan, in de Pelota in de Brerawijk. Een ietwat legendarische plek in designmiddens. Established&Sons hield er legendarische presentaties (maar dat merk is ondertussen een schim van wat het was). Niet op de beurs zou hij staan, maar temidden de stad. En, slim gezien, bezoekers konden er meteen een hapje eten én Hay-spulletjes kopen.

Ik had daar in Kopenhagen vragen voorbereid die hem uit zijn kot moesten lokken, maar hij was moeilijk van zijn stuk te brengen. Tot een onverwachte telefoon hem deed ontdooien. “Hi Ronan,” nam hij op. Gevolgd door een big smile. Na drie minuten praten legde hij op en zuchtte: “Die zijn zo geweldig om mee te werken.” En meteen vertelde hij me toch nog enkele keukengeheimen over zichzelf en zijn bedrijf. Die verschenen in Knack Weekend Black Design een dikke twee weken geleden. De passage over de Bouroullecs:

“Ik heb veel samengewerkt met Erwan en Ronan Bouroullec. Niemand uit de sector brengt een esthetische balans zoals zij. We mailen amper, maar maandelijks zitten we twee dagen samen en tussendoor stuurt Ronan mij berichten. Hij schetst op papier, maakt een foto en stuurt die door. Het is een constante visuele en verbale dialoog. Zo werk ik graag.”

“De uitgangspunten voor mijn jongste opdracht aan hen: sofa’s zullen in de toekomst meer online gekocht worden en we zullen steeds kleiner wonen. Dus vroeg ik Ronan en Erwan om een sofa te ontwerpen die flatpack is. Zodat mijn klanten, de winkeliers en onlinewinkeliers, geen twee mannen moeten sturen om dat meubel drie verdiepingen naar boven te sleuren. De Bouroullecs hebben dat perfect gedaan.”

Ik ben net verhuisd en dus gevoelig voor dit soort praktische oplossingen. Want eerlijk, de Ikea-zetels (de meesters van de flatpack) kunnen mij niet altijd bekoren. Toen ik daar in Milaan echter in die Pelota in de Can-sofa van de Bouroullecs van Hay ging zitten, viel het comfort toch nog wat tegen. Maar het kan geen kwaad dat een merk als Hay nadenkt over de gewone drukbezette stadsmens die voor een sofa-levering een ladderlift per uur moet huren, parkeerverbodsborden moet aanvragen, eventueel de buren moet laten slepen en andere ongemakken oplossen. Gewoon om rustig te kunnen neerploffen. Maar mij is het gelukt. En dat ploffen is ook heerlijk.  (Geen idee wie de ontwerpers of het merk van mijn sofa’s zijn, ik heb ze gekregen van vrienden).

 

haycanbouroullec

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *