Categorie archief: natuur

Picture Perfect (3): La Piscine

Les extrement se touchent. De ronde rivierkeien op de bodem van een ondiep poeltje buiten zijn de perfecte tegenhanger voor het pluizige grijze tapijt onder een eveneens doorschijnend oppervlak van de salontafel binnen. Doordat de vloer van de zithoek onder het waterniveau ligt, en enkele verschillende stroompjes als watervallen van nog hoger komen, is de waterbeleving helemaal compleet. Ook omdat het raamkader zo subtiel werd gehouden. De bijna rabarberachtige bladeren van de Gunnera plant, en de subtielere Waldstenia en de witte duizendknoop geven meteen verrassend veel variatie vlak bij het raam. Beter dan televisie, zelfs als het regent is er wat te beleven op die paar vierkante meter voor het raam. Een ondiep (30cm hier) rechthoekig vijvertje zoals dit wordt spiegelvijver genoemd. Dat fungeert zoals de naam doet vermoeden als weerspiegelaar: van de wolken of blauwe lucht. Van de bovenstaande planten, of eventueel van de architectuur. Allemaal afhankelijk van uw eigen perspectief en van de lichtinval.

Niet diep heeft voor- en nadelen: de aanleg is goedkoper en het nodige volume water en bijhorende filterinstallatie moeten dus niet de zwaarste zijn. Aandachtspunt is echter meteen wél de zuivering: omdat het niet diep is, warmt het water snel op en koelt het snel af, extremere temperatuurschommelingen die ideaal zijn voor algen. En die willen de meeste mensen dan weer liever niet, ook al omdat ze het spiegelend beeld verstoren. Het water wordt in dit badje van Biopool gefilterd door een externe filter die aangestuurd wordt vanuit de kelder onder het terras (waar eveneens een garage is), waardoor er in dit geval amper onderhoud nodig is. De watervalletjes komen vanuit een witgelakt aluminium element dat meteen ook dienst doet als plantenbak én zitbank achteraan. De tuin is aangelegd door Tuinonderneming Monbaliu en tuinarchitect Francis Broos.

Info: www.biopool.be 

Dit artikel staat flink ingekort in Feeling Wonen / Gael Maison & Eigen Huis & Interieur van deze maand, nu in de winkels.

In de reeks Picture Perfect? zoom ik deze zomer  in op een nagelnieuw interieurbeeld. Gespot in een meubelcatalogus, op een website, een Instagram-pagina, een magazine of boek.

In een andere reeks No Pictures Please, bundel ik  dan weer tekstverhalen over interieur en design, wonen en architectuur. Zonder één enkel beeld.

Picture Perfect (2): de doorzichtige plant

 

Ik hou van mannen met een baard. Ik hou ook van mooie armen. En van planten! Toch maakt dit beeld mij niet blij.

Ik leerde Paper Collective kennen in de Antwerpse winkel Espoo, van Dries en Mies. Zij verkopen al jaren de posters met bergen, landschappen en dennenappels op. Die kosten tussen de 20 en 50 euro en er zijn er meestal maximum 500 van gemaakt. En 10 % van de sales van die prints gaat naar een goed doel naar keuze van de artiest. Mooie prenten. Die perfect passen in de wat een vriendin onlangs omschreef als “natuurhistorischmuseum-stijl-interieur” .

Als kind van mijn tijd ben ik fan van oldfashion botanische tekeningen. Ik heb er zelfs een op mijn lijf laten tatoeëren. Ik schreef er eerder zelfs een artikel over voor Nest. Over de botanische tekeningen, niet over de tattoo.

Maar dus, Paper Collective  werkt al een poosje samen  met Moebe, een eveneens Deens merk dat dan weer in zijn collectie Frame als bestseller heeft: twee plexiglaasjes die met een elastiek samen te houden én op te hangen zijn. Simpel en verkrijgbaar vanaf een dikke twintig euro. Leeg. De twee merken vulden elkaar aan op beurzen en in catalogi: de ene de kader, de andere de prent. Hopla.  En ze kwamen in dezelfde winkels terecht.

Begin deze maand lanceerden beide merken een samenwerking die  hierboven zo elegant wordt getoond door een Scandinaaf (tiens, dat woord komt meer in het meervoud dan in het enkelvoud voor, blijkbaar). Samen met Norm Architects brengen ze zeven verschillende transparante prints uit van planten, “speciaal gecreëerd voor de Moebe-Frames”. (De prints zullen  zullen in standaard A5, A4 en A3 uitkomen).

© Moebe / Rasmus Rønne Studio

De foto’s zijn een verlengde van de serie Sabi Leaves die Norm architects eerder in zwart-wit en op papier presenteerden bij Paper Collective. Daarover bestaat dit korte promotekstje:

Jonas Bjerre-Poulsen of Norm Architects uses a rewording of a passage from Wabi Sabi for Artists, Designers, Poets and Philosophers to explain the idea behind the new print:

“The Sabi Leaves photos are inspired by the gathering of botanic samples and classic botanic illustration. Playing with an element of decay, the Sabi Leaves also become iconic expressions of time frozen. They are visibly vulnerable to the effect of weathering and have recorded the sun, wind, rain, heat and cold in a language of discoloring, rust, tarnish, stain, warping, shrinking, shriveling and cracking. Their nicks, chips, bruises, scars, dents, peeling and other forms of attrition are a testament to their history. Through the transparency of print and frame the leaves get a unique sense of multi-dimensionality rarely achieved in printed products.“

Door de foto’s nu niet op een dikke witte poster, maar op een transparant vel te stoppen maken de drie bedrijven het nog gemakkelijker voor de consument om instant dat groene gevoel binnen te halen. What’s not to like? Dit is een kamerplant zonder vervelend gedoe. Zonder water te moeten geven. Zonder bladeren die afvallen.

Maar ook zonder groei. Zonder bloei. Zonder schaduwen, verkleuringen, plekjes en plagen. Zonder echt verval.  Dit zijn  met andere woorden planten die nooit veranderen. Die netjes aan het nageltje blijven hangen. Proper afwasbaarmet een microvezeldoekje  bovendien. Het is dat ze er zelf over waren begonnen, maar dat heeft toch helemaal niets te maken hebben met het toelaten van vergankelijkheid en imperfectie?  Meer anti-wabi sabi bestaat toch niet?  En trouwens:  waarom dan niet gewoon een koppel (gedroogde) bladeren of bloemen tussen dat plexiglas klemmen in plaats van 39,95 euro voor een transparante technisch hoogstaande print?  Waarom moeten zelfs kamerplanten, die amper natuurlijk meer zijn, nog meer getemd worden? Waarom blijft er in vele woningen enkel een zielig dun velletje over? Een ingekaderd schelleke plastic natuur?

Ik moet denken aan boomsoorten die blijkbaar te gevaarlijk dik kunnen groeien om naast autowegen te mogen geplant worden. En aan verdriet om gekapte of bijna gekapte stadsbomen.

 


In de reeks Picture Perfect? zoom ik deze zomer  in op een nagelnieuw interieurbeeld. Gespot in een meubelcatalogus, op een website, een Instagram-pagina, een magazine of boek.  Hier de eerste.

Lentewoontrend (8) Jungletuin: de handleiding

Nee, we zijn hier niet in de tropen. Maar toch kan u van dat kleine ommuurde koertje, balkon of stadstuintje een weelderige jungletuin maken. Ik schreef deze handleiding in opdracht van Knack Weekend, met extra tips voor huurders.

Slaapboom ©Jo-Jan Smetryns

STAP 1: Use the force of the dark side

Een smalle ommuurde tuin associeer je niet meteen met veel leven? Je gazon is maar een triestig lapje? Dat hoeft niet zo te zijn. “Wil je een echte jungletuin, dan is een zogenaamde ‘schouwtuin’, met hoge muren rondom, net ideaal”, legt Greet Tijskens van de Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren (Velt) uit. “In een bos groeien struiken toch ook in de schaduw? Kies de kruidlaag uit bosvegetatie: planten die je vindt op een open plek in het bos. Varens bijvoorbeeld, of salomonszegel en hondsdraf. Ook onze inheemse klimmers zijn bosplanten: klimop natuurlijk, maar ook klimhortensia doet het goed in de schaduw.” Bijkomend voordeel: veel schaduwplanten hebben mooie en grote bladeren om het weinige licht optimaal te capteren; ze zijn dus extra decoratief. “Een bonte hosta bijvoorbeeld heeft ook wit in zijn blad, dat brengt extra licht.” Ook veel bodembedekkers zijn blij met een donkere plek, denk maar aan maagdenpalm.“Er zijn natuurlijk ook stadstuinen die net wél veel zon krijgen,” weet Greet Tijskens. “Stenen muren slaan warmte op waardoor er een microklimaat kan ontstaan dat uitzonderlijk is voor onze streek. Je kan hiervan profiteren en bijvoorbeeld een vijg zetten. Die kan groot worden, maar laat zich makkelijk snoeien. Druif groeit in volle zon en bosrank zowel in de zon als in halfschaduw. Beiden kunnen ook verschillende grondtypes aan, maar hebben een klimrek nodig.”

STAP 2: Doe lekker vettig 

“Wintergroen. Dat is het belangrijkste als je het jaar rond wil genieten van weelderigheid”, weet tuinarchitect Bart Haverkamp. “Mahonia ‘Apollo’ bijvoorbeeld is een mooie struik die bloeit van januari tot maart. Of de conifeer ‘apenverdriet’. Ik vind dat een jungle iets vettigs nodig heeft. Doe maar niet te lieflijk qua struiken en bomen. Een Fatsia japonica blinkt en reflecteert het licht. Met bijna kitscherige eenjarigen zoals bromelia’s of dahlia’s kun je toch nog vrolijk oranje, rood en roze binnenhalen. En er is natuurlijk bamboe. Die is het mooist felgroen in de winter en verliest zijn blad pas in april.”Er zijn ook inheemse struiken, zoals bijvoorbeeld vlier, die in de prille zomer heerlijk ruiken”, zegt Greet Tijskens van Velt. “Maar die durven al eens te groot uitvallen voor een gemiddelde stadstuin. Een kleinere, niet-inheemse struik zoals hibiscus of eikenbladhortensia kan soms beter zijn om toch wat planten in de tuin te hebben. Als je er kiest, kies dan liefst voor enkelvoudige bloemen, zodat de bijtjes er ook iets aan hebben. Ze geraken immers fysiek niet tot bij de nectar van een roos met bijvoorbeeld erg veel bloemblaadjes in één knop.”

 

STAP 3: Kijk omhoog en omlaag, en links én rechts

Gebruik de muren rondom in je voordeel en laat planten – gecontroleerd – klimmen. Een ideale klimplant voor beginners is de Oost-Indische kers. Ze heeft weinig wortels in de grond en kruipt snel de muur op. Gele en oranje (eetbare) bloemen krijg je er gratis bij. Ook in scheuren van stenen muren kun je planten: muurpeper of zandkruid en tijm.

Meestal heeft een stadswoning meerdere verdiepingen en kun je van de tuin genieten zowel vanuit kikker- als vanuit vogelperspectief. Eén boom, zoals een slaapboom of een fluweelboom, kan dan al volstaan voor een vol effect vanop de verdiepingen. Wie muren heeft, kan er ook gaten in boren en rekken, schapjes of plantenbakken aan bevestigen. Een verzameling cactussen op een houten plank geeft instantexotiek. Zijn de muren of afscheiding te laag, of ben je huurder en kun je geen gaten boren? Ga dan voor een verrolbare, met potten en kuipen gevulde groenmuur die in de winter binnen kan.

STAP 4: Kijk uit waar je loopt

In een jungle vindt u geen stoeptegels, kiezels of decoratieve cementtegels met vrolijke patroontjes. Toch is verharding praktisch, al was het maar om niet telkens met vuile voeten de woonkamer te moeten binnenstappen. Wat ligt er op de grond? “Wil je een echt ‘woest’ effect dan kun je kiezen voor vulkanisch substraat”, adviseert Bart Haverkamp. “Ook boomschors of zelfs witte kiezels gaan goed samen met weelderige planten. Een houten terrasje is altijd praktisch, maar dat installeer je beter niet in de schaduw, want dan wordt het een gladde en mossige bedoening.”

Greet Tijskens vult aan : “Leg alleen verharding die je dagelijks gebruikt. Een gezin van vier moet maar plaats voorzien voor een tafel en vier stoelen. Ook raden we aan om nooit ‘paadjes’ aan te leggen langs de rand van de muren, doe dat liever in het midden. Tegen een muur loop je toch nooit, daar verschijnen dan sowieso planten. Je kunt de randen beter laten begroeien.”

STAP 5: Geen vaste grond? Geen nood

“Een echte jungle komt uit de grond”, meent tuinontwerper Bart Haverkamp. Toch kun je ook met potten en kuipen een junglesfeer creëren. Voor bloempotten in de tuin of op het terras geldt: blend sfeervol en ton sur ton. Of laat er een blikvanger uitspringen. Vermijd goedkope plastic kuipen van het tuincentrum, ga op zoek naar kwaliteit. Elke kringwinkel heeft een ruim assortiment van afgedankte bloempotten (van 1 tot 10 euro), zelfs grote ornamentele en vrij klassieke modellen die het ook in een stadstuin goed doen. Twee middelmatig grote potten hebben soms een weelderiger effect dan één gigantische pot, die je bovendien amper verplaatst krijgt. “Of kies voor een reflecterende bak of pot”, tipt Bart Haverkamp. “Ook spiegels werken goed in een kleine stadstuin: ze verdubbelen visueel de ruimte én het aantal planten, als ze goed opgehangen of geplaatst zijn.” En dan zijn er nog de ‘potten’ van textiel. Ze wegen een stuk minder dan terracotta of stenen exemplaren en zijn dus makkelijker verplaatsbaar in de winter.

STAP 6: Denk aan zit- én kijkplezier

Wil je optimaal profiteren van al dat groen, dan kun je voor doorkijk-tuinmeubels kiezen. Het aanbod is gigantisch. Ze bestaan in rustige aarde- en groentinten maar ook in flashy kleuren of zuiders wit. Ook niet onbelangrijk: de verlichting. Deze brengt sfeer in de tuin, ook als je ernaar kijkt van binnenuit, vanachter het raam. Tegenwoordig bestaan er flink wat oplaadbare modellen of lampen die op zonne-energie werken, waardoor er buiten geen elektriciteit voorzien moet zijn. Een old-fashioned windlicht met een dikke kaars, doet het natuurlijk ook nog altijd. Plaats de lichtbron naast een opstapje om struikelen te vermijden of installeer ze zo dat ze je mooiste planten extra in beeld brengen.

Meer weten?

beweegt.velt.be/plantenzoeker, voor de juiste plant op de juiste plaats

vmm.be/mijn-gifvrije-tuin, met heel concrete tuintips

– In het voorjaar is het plantenaanbod in tuincentra groot. Maar specialere planten vind je rechtstreeks bij de kwekers, of op plantendagen:  op 30 april in Hombeek, op 29 en 30 april in La Feuillerie in Celles met extra focus op schaduwbloemen, en van 12 tot 14 mei in Beervelde.

Het beeld bovenaan dit artikel is van Bacsac en werd gefotografeerd door Jerome Galland. Dit artikel verscheen in ingekorte versie in Knack Weekend van 4 april 2017 
 

Herfststillevens (2) : Lichtpuntjes

Soms lijkt het licht té snel op in november. Dit is het seizoen om te experimenteren met stillevens met licht. Een goede lamp voor boven de tafel, bij de zetel of praktisch licht in huis is een evidentie. Maar dat extra lichtje op een onverwachte plek zoals de gang, in de slaapkamer en zelfs in de badkamer zou wel eens kunnen helpen tegen de herfstdip. Liefst, het is tenslotte geen lente, zonder een extra elektriciteitsleiding te moeten leggen of zonder te veel  te moeten boren in muren of plafonds.

Mijn favoriete lichtjesstillevenstips. In volgorde van redelijk wat tot extreem weinig werk.

Plug & Work van Lampe Gras is eten ook een catch-all of een minibureautje
Plug & Work van Lampe Gras is meteen ook een catch-all of een minibureautje
Vintage industriële lampen doen dienst als leeslampje in The Jam Hotel in Brussel
Vintage industriële lampen doen dienst als leeslampje op een simpel timmerhouten hoofdbord, in The Jam Hotel in Brussel
een spiegelkoplamp maakt dat licht beter verspreid wordt. Ideaal om te hard licht in bijvoorbeeld een badkamer te verzachten.
Een spiegelkoplamp maakt dat licht beter verspreid wordt. Ideaal om te hard licht in bijvoorbeeld een badkamer te verzachten. De bestaande lamp uitdraaien en deze erin draaien en klaar. Bestaat ook in led.
Met een set letters geleverd, maar zonder batterijen, deze lightbox, bij Urban Outfitters.
Met een set letters geleverd, maar zonder batterijen, deze lightbox, bij Urban Outfitters. Overal te plaatsen dus.

Ideaal om uit te proberen waar u graag licht hebt, is een lampe baladeuse die met een meestal vrij lange draad en een clip of haak komt om ergens aan te bevestigen. Er zijn de klassieke industriële werklampen, de May Day lamp van Konstantin Grcic voor Flos, of de eenvoudige staaldraadlampjes zoals je die bij onder andere Merci in Parijs kan kopen (ik kreeg er ooit eentje cadeau).

May Day van Flos
May Day van Flos
een leeshoekje in het boshuisje van fotografe Bieke Claessens, gepubliceerd in haar gloednieuwe boek Wonen zoals je bent dat op 11 november wordt voorgesteld.
een leeshoekje in het boshuisje van fotografe Bieke Claessens, gepubliceerd in haar gloednieuwe boek Wonen zoals je bent dat op 11 november wordt voorgesteld.

Maar er zijn ook groter uitgevallen modellen zoals deze hieronder. Sculptuur én lamp tegelijk.

Moire van Marc Sarrazin voor Petite Friture, om neer te leggen of op te hangen en dus multi-inzetbaar.
Moire van Marc Sarrazin voor Petite Friture, om neer te leggen of op te hangen en dus multi-inzetbaar.

 

Trend: kleurrijk hout

Natuurlijke materialen zoals hout, natuursteen en leder zijn trendy en tegelijk duurzaam. Fijn is dat hout tegenwoordig in diepe kleuren gebeitst of gelakt worden. Mijn favoriete gekleurde houten stoelen.

Branca van Sam Hecht / Industrail Facility voor Mattiazzi
Branca van Sam Hecht / Industrail Facility voor Mattiazzi
Profile stoel van Sylvain Willenz voor Stattmann Neue Möbel
Profile stoel van Sylvain Willenz voor Stattmann Neue Möbel
Bodystuhl van Nigel Coates voor Gebrüder Thonet
Bodystuhl van Nigel Coates voor Gebrüder Thonet
Nerd van David Geckeler voor Muuto, in gelakt fineer.
Nerd van David Geckeler voor Muuto, in gelakt fineer.

Herfststillevens (1): Planten

Willens nillens zitten we met zijn allen wat meer binnen in de laatste maanden van het jaar.  Het moment om te genieten van stillevens in huis. Hier enkele voorbeelden met planten.

Zakkia
Zakkia

1. Onderwatershow

In de catalogus van het in België nieuw verkrijgbare Australische merk Zakkia stond deze foto met hun vazen. Daarin een stekje van een plant, druk bezig worteltjes te krijgen.  In het seizoen dat er amper bloeiende planten zijn, zijn die wortels de decoratieve eye-catcher.

uit boek Close to Nature, bij Luster
uit boek Close to Nature, bij Luster

2. Mosbol

In het gloednieuwe boek Close to Nature, van fotograaf Mirjam Bleeker en auteur Frank Visser, uitgegeven door Luster zag ik dit tableau-vivant, met een uit een losbol groeiende begonia in een zinken gietertje op een bureautje voor het raam staan.

D&M depot
D&M depot

3. Les extremes

Heerlijke combinatie, deze brute betonpotten met vetplantjes die licht absorberen samen met de fragielere ronde potjes met koperlook die gevuld werden met verse bloemen. Allemaal van het Belgische D&M Depot.

screen-shot-2016-11-10-at-14-15-57

4. Dubbel plezier

De zon valt in deze donkere maanden wél binnen in mijn appartement op de tweede verdieping. ’s zomers staat ze te hoog en geeft ze deze prachtige schaduwen niet. Instagram-waardig dus.

Ronan en Erwan Bouroullec voor Vitra
Ronan en Erwan Bouroullec voor Vitra

5. Metallic 

Ze maakten eerder al glazen vazen voor Iittala, maar deze aluminium buizen vazen voor Vitra, van Erwan en Ronan Bouroullec werken zo mogelijk nog beter voor minimalistische boeketten. Dat die een trend zijn, werd ook door Wallpaper* Magazine benadrukt eerder deze week.

beeld uit Wallpaper* met hippe vazen voor "single" bloemen
beeld uit Wallpaper* met hippe vazen voor “single” bloemen

 

Uit het archief: Bij de verjaardag van een vaas

Oh boy. Ik kreeg pas een persbericht binnen over de 80- jarige Savoy Vaas van Aalto voor Iittala. En ik herinner mij dat ik ooit een artikel maakte over het 70-jarig jubileum! Tien jaar oud, maar het verhaal blijft natuurlijk hetzelfde. De vorm van de vaas ook, alleen de kleurtjes verschillen af en toe. En die website met verhalen van mensen over hun vaas (toen hip en vooruitstrevend) waarvan sprake in onderstaand artikel heeft de tand des tijds niet overleefd. Op die site zitten nu Aziatische meisjes op vakantie. De vaas, die bleef overeind. Deze keer in heldergroen.

screen-shot-2016-09-13-at-10-57-19

Hieronder mijn tien jaar oude artikel.

De Savoyvaas van Alvar Aalto, het Finse designicoon bij uitstek, viert dit jaar zijn zeventigste verjaardag.

70 jaar editie, in 2006
70 jaar editie, in 2006

Interbellum in Helsinki. Hugo Alvar Henrik Aalto, 38 jaar, is een rijzende ster in Finland : als architect zet hij er het eerste functionalistische gebouw in neer, zijn experimentele stoelen uit gebogen multiplex blijken een commercieel succes tot in de States, en hij richt samen met zijn vrouw Artek op, een fabriek om zijn ontwerpen te produceren. Als de Finse glasfabrikanten Karhula en Iittala in 1936 een wedstrijd uitschrijven, tekent hij met succes een serie schalen en vazen onder de Zweedse codenaam Eskimoerindens skinnbuxa, de lederen broek van een Eskimovrouw. Nog datzelfde jaar mogen ze mee naar de wereldtentoonstelling in Parijs. Als een jaar later Aalto ook de inrichting mag doen van het nieuwe luxerestaurant Savoy in hartje Helsinki, komt de zestien centimeter hoge vaas terecht op elke tafel. Daaraan dankt ze haar naam.

Aalto is het Finse woord voor golf, rimpeling of plooi. Toeval of niet, het zijn precies de organische vormen waar Aalto, bijna geobsedeerd, naar streeft : “Iets wat we elke dag gebruiken, moet bij de mens passen”, vindt hij. En volgens hem passen geometrische vormen niet, dus zoekt hij naar glooiingen en rondingen zoals ze ook in de natuur voorkomen. Ook al dwingt hem dat tot het zoeken naar nieuwe productiemethoden, zoals het plooien van hout of het werken met mallen. Voor de Savoyvaas blaast een glasblazer het hete glas in een mal, waarin het afkoelt. Zo gaat het vandaag nog steeds : in de fabriek in Iittala, 130 kilometer ten noorden van Helsinki, zijn dagelijks tientallen glasblazers aan het werk.

In 1937 bestaat de vaas in transparant, bruin, azuurblauw, groen en grijs. In de fifties komt daar opaal, kobaltblauw en robijnrood bij. Langere en smallere, lagere en bredere versies komen in de jaren zestig op de markt. Iittala, dat in 2006 zijn 125ste verjaardag viert, doopt de Savoyvaas en haar spin-offs tot Aaltoreeks. Ondertussen zijn er vele duizenden exemplaren verkocht. Voor de zeventigste verjaardag worden deze maand vier nieuwe uitvoeringen gelanceerd : een Savoyvaas in petroleumblauw, of ondoorzichtig met een witte buitenkant en een felgekleurde binnenkant, een serveerschaal en een vlammend rode hoge vaas. IJsblokjeshouders, servetten, dienbladen en magneten zijn de jubileumextra’s.

Iittala houdt de Savoyvaas en het gedachtegoed van Alvar Aalto ook levend met projecten. Vorig jaar organiseerden ze de wedstrijd My Aalto, waarmee ze studenten uitnodigden om na te denken over hun houding ten opzichte van de klassieker. Dit jaar lanceren ze het project Aalto’s Voice, met hedendaagse internationale ontwerpers. De Japanse Tomoko Azumi maakte een doorkijkkast en de Finse modeontwerpster Hanna Sarén inspireerde haar volledige zomercollectie op de vaas. Ook architect Shigeru Ban en de designers Humberto en Fernando Campana hebben zich al geëngageerd.

www.aaltosvoice.com

dit artikel verscheen op 15 februari 2006 in Knack Weekend, op p. 30

Woontips: Green Grass of Home

Een weelderige jungle rond een lamp, een mosmuur of een onderwatertuin? De nieuwe generatie groen is niet alleen mooi, maar ook verrassend makkelijk te onderhouden. Daarom vindt ze zelfs in de meest plant-onvriendelijke kamers van het huis een geschikt plekje.

Dat bloemen en planten decoratief zijn, bewijzen de talloze Pinterestfoto’s van zonnige interieurs vol plafondhoge kamerplanten. Pas nog verscheen ook het nieuwe boek ‘Greenterior. Plant loving creatives and their homes’ door fotograaf Bart Kiggen en journaliste Magali Elali van de interieurblog Coffeeklatch. Zij vatten het samen in hun voorwoord: “Ondanks de verstedelijking zien we een nieuwe, groene revolutie. Planten zijn hot.” En ze verklaren meteen ook waarom: “Het is de emotionele verbondenheid die de plantenliefde zo bijzonder maakt… Als je goed bent voor je planten, zijn ze goed voor jou.”

Het is iets wat ook Marieke en Jan Vos, van de winkel Nature and Aquarium Design Antwerp (Nada) weten.
“Wij zijn erg geïnspireerd door hoe Japanners met groen omgaan, de eerder dit jaar overleden Takashi Amano, bijvoorbeeld. Hij was natuurfotograaf en begon op een bepaald moment zijn landschapsfoto’s met planten, stenen en takken na te bootsen in een aquarium. ‘To know nature is to love her smallest creations’, is zijn credo. Wij houden van de wabi-sabi filosofie, waarbij men zich beroept op de schoonheid van de chaos in de natuur. Bij ons primeert het esthetische en artistieke. Je kunt de natuur niet sturen. Alleen begeleiden en helpen. Zelfs op een kleine plek, met weinig licht en een klein budget kun je van de natuur genieten.” Nada specialiseerde zich in atypische groenoplossingen die niet vallen onder de noemer ‘kamerplant in pot’. Klanten komen voor grote aquaria of kleine decoraties voor in de woonkamer, maar ook met vragen voor minder evidente ruimtes en kamers in huis. Ondertussen weten Jan en Marieke perfect welke groenoplossingen ideaal zijn voor kamers die te klein, te donker, te vochtig of te droog zijn voor traditionele kamerplanten. Lees hier hun tips voor vijf moeilijke kamers.

DE SLAAPKAMER

Het probleem: in een slaapkamer draait alles om frisse lucht. Daarom zetten veel mensen er overdag de ramen open. Maar dat zorgt voor temperatuurschommelingen en tocht.

Screen Shot 2016-08-17 at 21.16.14

De oplossing van Nada: “Ideaal voor
kleine slaapkamers zijn hangplanten en luchtzuiverende planten. Die produceren ’s nachts en overdag zuurstof, waardoor je beter slaapt. Bovendien zijn hangplanten minder gevoelig voor wind of tocht, en bestaan er verschillende sterke soorten, zoals Philodendron oxycardium of kleinbladige Hedera helix, die je in prachtige hangelementen kunt plaatsen, als een echte eye-catcher. Ideaal voor de slaapkamer zijn ook luchtzuiverende planten die goed in de halfschaduw gedijen, zoals de Krulvaren (Nephrolepis), de stokpalm (Rhapis excelsa), rubberplanten of gekende klassiekers als de lepelplant (Spathiphyllum) en fel overhangende graslelie (Chlorophytum).”

DE KEUKEN

Het probleem: veel meer dan vroeger is de keuken een volwaardige leefruimte. Ze is in de eerste plaats natuurlijk praktisch en functioneel ingericht, maar daarnaast is de hedendaagse keuken ook sfeervol, kleurrijk en warm. Al staan kamerplanten vlakbij een fornuis of afwasbak eigenlijk gewoon in de weg.

Screen Shot 2016-08-17 at 21.16.38

De oplossing van Nada: “De Brio Aquaponics Unit is een superstrakke versie van het traditionele Aquaponics-systeem: een combinatie van een aquarium met vissen en een groente- of plantenbak. In zo’n gesloten systeem gebruiken de planten de mest van de vissen als voedingsstof, en zuiveren de wortels van de planten het water voor de vissen. Deze kleine hypermoderne versie is mooi als je het aquarium natuurlijk inricht en opvult met kleurrijke siervisjes. In deze unit groeien het hele jaar door verse kruiden. Handig bij het koken.”

DE WERKRUIMTE

Het probleem: geen enkel! Je bureau is immers een plek waar je je goed moet kunnen concentreren, en uit onderzoek blijkt dat mensen net efficiënter werken als ze de kleur groen in hun gezichtsveld hebben.

Screen Shot 2016-08-17 at 21.16.46
De oplossing van Nada: “Hier zouden we een ‘Nature Style’ aquarium durven voor te stellen, met garnaaltjes, een scholenvis of – waarom niet? – kwallen. Met de huidige technologie en de vele beschikbare materialen is het veel makkelijker geworden om een mooi onderwaterlandschap te creëren. Het aanbod onderhoudsvriendelijke waterplanten is ook veel groter geworden. Het geeft een fijn en rustgevend gevoel om zo’n zelfgemaakte natuurlijke creatie in de buurt te hebben. Voor mensen zonder groene vingers hebben we de ‘Cube planter’ van Bosske. Dat is een mooie designpot die het waterpeil voor de planten zélf regelt.”

DE BADKAMER

Het probleem: veel badkamers zijn vrij klein en hebben te weinig plaats om grote kamerplanten op de vloer of op een krukje te plaatsen. Bovendien is de luchtvochtigheid in die afgesloten ruimte heel hoog.

Screen Shot 2016-08-17 at 21.16.31

De oplossing van Nada: “Hier passen airplants of Tillandsia, afkomstig uit de Midden-Amerikaanse berg- en woestijnstreken. Het bijzondere aan deze planten is dat hun wortels geen aarde of water nodig hebben, omdat ze het vocht uit de lucht opslaan in hun bloemen. Ze af en toe eens verstuiven of regelmatig een kort badje geven volstaat al. Omdat ze niet veel wegen, kun je ze ook makkelijk ophangen, bijvoorbeeld in simpele glazen bollen die je tegenwoordig in heel veel winkels kunt kopen (foto hiernaast). Als je die bollen op verschillende hoogtes hangt en combineert met bijvoorbeeld Bromelia’s, krijg je een prachtig effect.”

DE GANG

Het probleem: de gang is vaak smal en te donker voor traditionele kamerplanten. Toch is het een ruimte waar je dikwijls langskomt en die dus best wat decoratie kan gebruiken.

Screen Shot 2016-08-17 at 21.16.23

De oplossing van Nada: “Een mosmuur of moslijst aan de muur. Die neemt niet meer plaats in dan een schilderij, en de lijst kan in om het even welke vorm worden gemaakt. Vervolgens kun je hem laten beplanten met verschillende soorten of kleuren van gestabiliseerde mossen. De mossen worden op duurzame wijze geoogst en met glycerine bewerkt, zodat ze jarenlang groen en zacht blijven. Daardoor vragen ze amper bewatering en daglicht. Ze halen het vocht dat ze nodig hebben zelf uit de lucht. Een lijst met mos is ook mooi aan het plafond of zelfs in het toilet.”

Dit artikel verscheen in het januarinummer van Feeling Wonen : Gaël Maison (en français) en in Eigen Huis & Interieur 

Decoratietrend: cactus

Designliefhebbers kennen hem: de kapstok van Guido Drocco en Franco Mello uit 1971 uit polyurethaanschuim die het Italiaanse bedrijf Gufram uitbracht  (en die regelmatig in een limited edition verschijnt, de laatste versie kreeg een soort dégradéverflaag van de Britse modeontwerper Paul Smith, zie hierboven).

originele Cactus uit 1971 an Gufram (foto Aldo en marirosa Ballo)
originele Cactus uit 1971 van Gufram (foto Aldo en Marirosa Ballo)

 

Toch heb ik mij altijd afgevraagd  waarom ik zo een nepcactus in huis zou halen? Een gewoon grote cactus in huis halen kost een tiende minder dan het cultobject, waar in feite in de praktijk toch zelden jas aan komen te hangen.  Dat het in de jaren zeventig een teken van moderniteit was, daar kan ik inkomen. Het schuim (dat u ook kent van de Quinze&Milan poefjes die begin 2000 zo’n furore maakten) was immers relatief nieuw als toepassing in woningen. Maar anno 2016, in tijden waarin het niet echt als meest milieuvriendelijke materiaal bekendstaat, is het misschien een eerder vreemde keuze?

Feit is dat de cactus als decoratief thema een kleine revival kent, bij populaire merken. Hay heeft het in de collectie, Serax en H&M Home bijvoorbeeld ook. Ze dienen als vaas of kandelaar. Ook Buzzispace gebruikt de archetypische vorm voor akoestische panelen voor kantoren. Leven in het landschap, als het ware.

hay
hay
h&m
h&m
buzzispace
buzzispace
buzzispace
buzzispace

 

 

 

 

 

 

 

Belgisch en handgemaakt: Itsi Label
Belgisch en handgemaakt: Itsi Label

Geef mij maar gewoon een echte cactus. Makkelijk in onderhoud en met wat geluk kan je ze jaren en jaren op hun gemak zien groeien. Meer moet dat toch niet zijn. Het leven gaat al snel genoeg. Dat die op een hedendaagse en toffe manier in woningen kunnen geïntegreerd worden, zie je bijvoorbeeld hier.

mooiwatplantendoen.nl
mooiwatplantendoen.nl

Wie echt helemaal mee wil zijn met deze trend: bij Eurotuin in Merelbeke zag ik deze ochtend cactussen in cactuspotten. Hopla.

Eurotuin
Eurotuin
IMG_20160817_120036 copy
Eurotuin

 

De toekomst van de kamerplant

Weg met die vrouwentongen: de kamerplant van de toekomst is mannelijk en behoeft water noch potgrond. Wat maakt dat u écht geen excuus meer heeft om ze nog om zeep te helpen.

Het is met kamerplanten als met schoot- hondjes: het zijn gedomesticeerde wilden. En u doet er goed aan ze regelmatig van water te voorzien. Dat ook, ja. Al is dat laatste niet eens meer een struikelblok voor het huiskamergroen van de toekomst. Tenminste als u voor een mosmuur kiest. Sinds Marieke en Jan Vos van Nature & Aquarium Design Antwerp die aanbieden, valt de vraag amper bij te houden. “De mossen worden op duurzame wijze geoogst en met glycerine bewerkt”, leggen ze uit. “Zo blijven ze jarenlang zacht en groen, én vragen ze amper bewatering of daglicht. Ze kunnen net zo goed in een donkere ruimte geplaatst worden, en het vocht dat ze nodig hebben, halen ze gewoon uit de lucht.” Handig voor al wie enige zelfredzaamheid van zij n kamerplanten verwacht. “Het is een ideaal stukje groen voor jonge gezinnen die toch de natuur in huis willen halen, maar geen tijd hebben voor nazorg.Je kan voor een muur kiezen, maar een lijst met mos staat net zo mooi aan het plafond of zelfs in het toilet.” Een kleinste kamer-plant, zo u wilt.“De grotere muren zijn dan weer erg in trek voor kantoren of wachtruimtes. Groen heeft een rustgevend effect maar helpt ook de productiviteit verhogen. Zo’n wand kan geheel op maat gemaakt worden: we kunnen er tekst in verwerken en je kan kiezen tussen verschillende mossoorten en dertig kleuren. Voor een sterrenrestaurant in Lommel ontwikkelen we nu bijvoorbeeld een muur en plafond in zwart mos ter verbetering van de akoestiek.”

 

Ruimtekruid

‘Yes, there are other life forms in space!’ tweette astronaut Scott Kelly half januari vanuit een baan om de aarde. Het International Space Station was er voor het eerst in geslaagd een zinnia te laten bloeien in de ruimte. De oranje, eetbare bloem die familie van de aster is, maakte deel uit van het Veggie Station, enkele stekkussentjes die afgelopen november in het ruimtestation geïnstal- leerd werden. Zo wil NASA onderzoeken hoe planten groeien in een gewichtloze omgeving. Tuinieren in de ruimte belooft nog knap lastig te worden. De planten deden het

bij een eerdere poging ook helemaal niet goed. Kelly vond het vooral een kwestie van buikgevoel. “Als we naar Mars gaan en daar planten telen, moeten wij beslissen wanneer die water nodig hebben. Ik denk dat we het best aanpakken zoals ik mijn achtertuin aanpak: gewoon naar buiten kijken en bedenken ‘misschien moet het gras vandaag maar eens water geven’.

Bodemloos

‘Potgrond is de basis van alles’, weten we sinds de film Alles Moet Weg. Alleen gaat dat vandaag niet noodza- kelijk meer op. Neem bijvoorbeeld de ‘luchtplanten’ of tillandsia’s. De spinachtige planten uit de bromeliafamilie zijn niet alleen zeer decoratief maar halen hun voedingstoffen zowel als hun water gewoon uit de lucht. Geen wonder dat ze weer aan een opmars bezig zijn.

“Daarnaast heb je ook nog in-vitroplanten”, vertelt Marieke Vos. “Hun wortels steken in een soort gel en worden opgekweekt in een schimmel-, algen- en kiemvrije omgeving. Zo krijg je supersterke en gezonde planten die daarna nog altijd in de grond of in aquaria overgeplaatst kunnen worden. Die gelkorrels leng je aan met water, plaats je even in de microgolfoven en klaar.”

Maar Vos ziet vooral een gouden toekomst voor aquaponic-toepassingen binnenshuis. Gesloten ecosystemen waar zoetwatervissen in een aquarium en de planten erbovenop elkaar in stand houden. Bemesten hoeft niet, want dat doen de vissen wel. Het water filteren hoeft evenmin, want daarvoor zorgen de planten. “Je combineert de kweek van verse kruiden, groenten of planten met de schoonheid van een aquarium.”

Vroeger was hydrocultuur – zij het aquaponics dan wel andere manieren van kweken zonder grond – een zaak van de professionele tuinbouwer. Vandaag winnen de technieken terrein bij particulieren.
“Van simpele smart pots met een waterreservoir tot de gigantische FishPlant, die een vierkoppig gezin van verse kruiden en vis kan voorzien.” Momenteel primeert het gadgetgehalte of designwaarde nog op de werkelijke oogst, maar Vos ziet in hydroponics
dé manier om toch binnenshuis groenten te telen
in de stad. “Het hele jaar door en helemaal compu- tergestuurd. Ik voorspel dat elke nieuwe keuken in 2026 al uitgerust zal zijn met een hydro-eenheid met ledverlichting. Gewoon tussen de stoomoven en de microgolfoven. Om zo het hele jaar door van kruiden verzekerd te zijn. Ook al omdat we steeds meer gaan letten op kwaliteit, transport en verpakking van ons voedsel. Restaurants zie ik ook niet achterblijven: naast de wijnkelder komt gewoon een kruidenserre.”

Mannen, maten, miniboompjes

Het VLAM, het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing, beaamt Vos’ theorie. “Ook binnen de sierteelt wordt multifunctioneel denken de norm. Zoals tuinkruiden die ook ter decoratie dienen. Denk maar aan salie, daslook of Oost-Indische kers.”

Maar net zo goed merkt het VLAM de opkomst van ‘binnenbomen’ op. Of beter: de comeback. En Pieter Toebaert, projectmanager van de Gentse Floraliën, weet waarom de olifantspoten, geldbomen, kamerlindes en drakenbloedbomen weer scoren. “Mannelijkheid! Ze zijn groot, rustgevend en lucht- zuiverend. Ze geven je het betere bosgevoel, maar dan binnenshuis. Mannen zijn een onderschatte consumentengroep, en zoeken naar kamerplanten met een twist. Ze mogen karakter en persoonlijkheid hebben. Het is ook die nieuwe generatie DIY-mannen die zelf bijvoorbeeld een hangende binnentuin ineen knutselen.”

Al hoeft het niet altijd maxi te zijn. Mini kan ook best. Kleine landschapjes van enkele vierkante centi- meters bijvoorbeeld, die een levend stilleven vormen en gepresenteerd worden in glazen bokalen. En zelfs Ikea waagt zich tegenwoordig aan de eeuwenoude bonsaitraditie.

Tegenwoordig kunt u daar zelfs de leviterende variant van aanschaffen: enkele Japanners haalden recent nog via Kickstarter een half miljoen euro op voor hun zwevende bonsais. Hun filmpje met fragiele, haast magische planten ging de wereld rond. Opgelet: klanten krijgen enkel de basismodule. Planten moet u zelf doen. Vos heeft er zo haar vragen bij. “Dit soort levitatiepanelen is al enige tijd in trek. Je kan er om het even welk object mee laten zweven boven een magnetisch krachtveld. Een waanzinnige blikvanger en een gegarandeerde rage. Maar nefast voor een bonsai. Het boompje draait onophoudelijk om zijn as, wat desastreus is omdat de sapstromen dan naar de buitenkant geduwd worden en niet naar de top van de boom. Geen goed idee dus. Bonsai zijn zo al de meest gevoelige boompjes. Hoe de bomen kunnen worden begoten is ook nog maar de vraag. Hopelijk beseft men dat de boompjes zeer intensieve zorg nodig hebben en geen tijdelijk hebbeding zijn.”

“Er gebeurt zoveel innovatiefs met groen op dit moment”, gaat Toebaert verder. “Er wordt vandaag verwoed gezocht naar plantengadgets voor de woonkamer.” Zo is er Plant-e, een jong Nederlands bedrijf dat kamerplanten op de markt brengt die in staat zijn om energie op te wekken.” In beperkte mate weliswaar. Denk aan de citroen of aardappel die mits de nodige elektroden een lampje kon doen branden in de les fysica. Uw droogkast op sanseveriastroom laten draaien, is niet bepaald voor morgen.

Dit artikel verscheen eerder in Ché (+) van februari 2016

ché
ché
ché
ché