Biennale Interieur (4): Wat mij deed nadenken

Biennale Interieur beloofde op voorhand om beleving voorop te zetten. En geen  “productcatalogus” te zijn. Daarom ging ik de beurs enkele keren rond. Op zoek naar die beleving. Wat deed mij lachen? Wat deed mij nadenken? Wat ontroerde? Waar voelde ik me meest thuis? Wat gaat zelfs een klein beetje pijn doen als het zondagavond afgebroken zal worden?

Ik begin met de ratio.

 

Wat deed mij nadenken op Biennale Interieur? 

  1. The Anthropocene Style van Philippe Rahm in een zilveren box
Philippe Rahm ©Frederik Vercruysse
Philippe Rahm ©Frederik Vercruysse

Curatoren Office Kersten Geers David Van Severen nodigden internationale gasten uit om een van de zilveren boxen in te richten en rond het thema Interiors een installatie te maken. Philippe Rahm is expert in binnenklimaten en bekijkt zijn werk van daaruit. In de catalogus van Interieur schrijft hij bijvoorbeeld: “if the white and minimum neutrality of the Modernist style has enjoyed succes without stop today, it is because the essential and original mission of the decorative interior design was lost after the invention of central heating in the late 19th century, the invention of of electric lighting in the first half of of the 20th century and the invention of air conditioning in the middle of the 20th century. the invention and implementation of heating, ventilation, lighting, were a hundred times more effective than a curtain or a candle. The decorative art of the past was a set of ways to improve the thermal comfort of the cold and dark interiors of old buildings.” Vanuit dit soort bedenkingen stelt Rahm op Biennale Interieur zeven decoratieve kunstobjecten voor voor deze tijd (waarin we rekening moeten houden met slinkende energievoorraden en broeikasgasuitstoten); Hij ontwierp deze objecten specifiek voor ons soort klimaat om het interieur comfort te verbeteren. Hij baseerde zich op fysica: zo ligt er het laag-effusiviteitstapijt met beton en polyurethaan vlakken. Wanneer de temperatuur 20 °C is, dan voelt het betonnen vierkantje aan als 22°C en dat ernaast uit polyurethaan als 29°C. Verder staat er een high soort tennisscheidsrechter-stoel die wil profiteren van het stijgen van de warmte, hangt er een spiegelwand en staat er een paravent die warmte terugkaatsen… Verhelderend voor een niet-fysicus en erg nuttig in een setting van een beurs waar ook betonnen tafels, flink wat marmeren objecten, grote glasramen, akoestische panelen en indrukwekkende lichtinstallaties gebouwd zijn.

2. Studio Basil op 19 oktober op Future Archive 

Future Archive ©Frederik Vercruysse
Future Archive ©Frederik Vercruysse

De stand van Future Archive, opgebouwd met grote archiefrekken, werd gevuld door creatief bureau Baroness O.  met hun favoriete internationale objecten en aangevuld met gloednieuwe stuks van exposanten op de beurs. Elke dag nodigden zij een andere ontwerper of creatieveling in dat archief uit om met de objecten te werken. Op 19 oktober was dat Studio Basil. terwijl flink wat archiefgasten decoratief of grafisch te werk gingen, startten zei vanuit een simpele vraag: Wat is dit object waard voor u? Ze maakten stickertjes met boodschappen als “Give it to me, yeah” of “sure, i’ll take it” of “this is now”; Die kon een bezoeker dan op de in plastic verpakte objecten plakken. En op de vraag: hoeveel wil je ervoor betalen kon je “loads”, “little” of “normal” kleven. Een fijn onderzoek. Waar willen beursbezoekers eigenlijk veel voor betalen? En waar weinig? Wat vinden zij actueel en wat oubollig? Keuren en commentaar geven doe je sowieso als beursbezoeker. Het is verfrissend dat ook eens echt luidop te kunnen doen. Ik wacht de opgetelde resultaten met nieuwsgierigheid af.

3. Design retail Summit op 17 oktober

screen-shot-2016-10-21-at-11-30-03
hoodvragen van de summit ©layout Joris Kritis

Eerlijk? Ik vind het een van de spannendste vragen van het moment: hoe zullen wij meubels in de toekomst kopen? Ik schreef er een tekst over in de catalogus van de Biennale (wie er eentje koopt, krijgt er gratis een fles Omer bij, hopla). Ik vind het spannend omdat ik zie hoe vrienden zich niet naar de woonboulevards begeven, maar zich voor interieurinspiratie op het internet storten: Pinterest, Instagram, webshops, ze kennen veel beter de weg dan ik. Meubelmerken maken makkelijk en snel leverbare flatpacksofa’s voor de stadsmens die geen zin heeft om weken te achten of een verhuislift te huren. Er ontstaat ongerustheid dat onze interieurs er binnenkort generisch uit zullen zien, omdat we ons allemaal op dezelfde online bronnen baseren. Ik vind het zo spannend dat ik verbaasd was dat een bondig minicongres met drie toonaangevende sprekers niet de grote massa trok. Maar de sprekers Jo Caudron, Tobias Lutz en Ewald Damen stelden dan weer niet teleur. Uiteraard hebben zij ook geen pasklare antwoorden op de vele vragen, maar ze gaven wél inspirerende voorbeelden, tactieken en reflecties mee. Afwezigen, u had ongelijk.

Lees hier wat mij ontroerde en hier wat mij vrolijk maakte.

 

Biennale Interieur loopt nog tot en met zondag in Kortrijk Xpo en in de stad.

1 gedachte over “Biennale Interieur (4): Wat mij deed nadenken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *