Landelijk wonen (1): Natuur voor luieriken

 

Petite Friture
Petite Friture

Vrolijke prints, tekeningen en foto’s van dieren, planten, bloemen of landschappen. En opgezette dieren, en insecten en vlinders. Stenen, schelpen en andere fossielen. Ook mosmuren zelfs. We voelen ons comfortabel met natuur in huis waar we niet voor moeten zorgen.

Een nieuwe, grote trend in moderne woningen is natuurdecoratie. Niet het bloemenbehang van een halve eeuw geleden, niet de drukke gordijnen van weleer. Zijn we dan plots allemaal thuis- paleontologen geworden? Sofabotanisten? Natuurfotografen? Missen we de natuur zo erg dat we ze op aller- lei manieren proberen in te kaderen? Of zijn we het zo gewoon om virtueel te denken dat een beeld ervan ons evenveel plezier bezorgt als de natuur zelf? Of gaat het om de pure esthetiek?

Bioloog Midas Dekkers haalde de zuiver visuele aantrekkings- kracht van natuur kort aan in zijn jongste boek ‘De Thigmofiel’: „Het oog vindt volop troost in de natuur. Al dat groen geeft rust en de felle kleuren van de bloemen, eigenlijk voor de ogen van bijen en hommels bedoeld, zijn ook aan die van ons besteed. Niemand blijft onberoerd bij de aanblik van een zonsondergang.”

Screen Shot 2016-07-07 at 20.34.21

ODE AAN DE WETENSCHAPSPRENT

„De hortensia is als klassieke bloem tegelijk heel hip. Ze brengt sfeer, zowel binnen als buiten.” Dat zegt Jules Clarysse, van het gelijknamige Belgische textielmerk, over de keuze voor de botanische tekening van een hortensia op een handdoeken- set. Hij is niet de enige: ook bij andere accessoiremerken zien we flink wat botanische tekeningen opduiken. Terwijl pakweg tien jaar geleden de abstracte bloemen van Marimekko nog toonaangevend waren als decoratief element, zijn het nu zo natuurgetrouw mogelijke tekeningen, die wetenschappelijk aandoen. We zien ze in de nieuwe collecties: groot op behangpapier van Eijffinger bijvoorbeeld, op minikaarten bij Juttu, op kussens van Mistral, op behang van Hooked On Walls, op servies van Zara Home.

H&M Home
H&M Home
Clarysse
Clarysse

 

Liliane Tytens is een van de vier vaste botanisch tekenaars in de Nationale Plantentuin van Meise. „We merken dat ons werk populair is”, zegt ze. „Onze tekeningen zijn in de eerste plaats be- doeld om te publiceren bij de artikels van onze wetenschap- pers. Wij maken een soort ideaalbeeld van de gemiddelde plant op basis van de plant zelf of van herbariumvoorbeelden. En dan tekenen we de details. Die brengen we dan samen op één plaat. Soms vraagt zo’n plaat een week werk. Ik teken eerst met pot- lood en dan met inkt. Sommige van mijn collega’s zijn meester- lijk in aquarel. Een aantal van onze tekeningen zijn te koop als postkaartjes of staan bijvoorbeeld op koppen.”

Liliane Tytens Cyperus Retorsus
Liliane Tytens Cyperus Retorsus
koppen te koop in de Plantentuin van Meise
koppen te koop in de Plantentuin van Meise

 

De Argentijnse kunstenares Alexandra Kehayoglou viel op toen ze voor modeontwerper Dries Van Noten een meterslange catwalk maakte die leek op mosgrond. De beelden gingen de wereld rond, net als een latere foto van een setting waar ze zo’n horizontaal mostapijt combineerde met een verticaal landschapsbeeld van een boom (mét schommel).

Screen Shot 2016-07-07 at 20.40.13

Iets toegankelijker is Domestic, een Frans merk van eigen- zinnige muurversiering. Zij noemen het ‘panoramisch behangpapier’ en wilden enkele jaren geleden komaf maken met de digitale geprinte foto’s van bergtoppen en hagelwitte stranden. Maar ook bij hen: veel inspiratie uit de natuur, tot en met artistieke wolkenluchten. En ja, er durft al eens een fantasiefiguurtje op te duiken.

domestic
domestic

Een landschap in huis nabootsen kan nóg eenvoudiger. Dat toonde het Britse verf- en behangmerk Farrow & Ball dit voorjaar in zijn catalogus: in een slaapkamer pasten ze drie nieuwe kleuren toe met als resultaat een abstract bergland- schap. En wie geen zin heeft om te schilderen, kan altijd een abstract cactuslandschap creëren met de akoestische panelen van BuzziSpace.

Farrow&Ball
Farrow&Ball
Buzzispace
Buzzispace

Dit artikel verscheen eerder in Nest van april 2016

Vroege zomer in Antwerpen

Op enkele weken tijd de spagaat tonen van het hedendaags Belgische designscene, daarvoor moet je op één plek zijn: Galerie Valerie Traan in Antwerpen.

Eerst, in mei, zag ik er de tentoonstelling van Unfold, het duo Claire Warnier en Dries Verbruggen. Zij zijn tijdsreizigers eersteklas: meesters in het erkennen en toepassen van ambachtelijke technieken in combinatie met nieuwe technologie van 3D printen (waarbij een object laagje per laagje wordt opgebouwd door kunststof met een laser uit poeder of in vloeibare vorm aan elkaar vast te branden). Voorbeelden? Ze laten glasblazers glas blazen rond cilinders die 3D-geprint zijn. Of ze maken van de stelling die tijdelijk gemaakt wordt wanneer zo’n 3D geprint object een metalen afgietsel.  Eveneens spectaculair: het geurende maanlandschap dat ze samen met een parfumeur bedachten.

IMG_8925

Ik volg Unfold al jaren en was bijzonder blij dat ze in eigen stad een solo-expo kregen. Waarom ik hun werk zo interessant vind? Omdat zij het vak van designer breed zien: ze halen uit de wereld van technologie, van wetenschap, van ambacht net die aspecten eruit die nergens anders te vinden zijn. Meer nog dan iets anders zijn zij goede vertalers en communicators van wat er zich in die meestal hermetische werelden afspeelt. Dat doen ze op een esthetische, toegankelijke en verfrissende manier.

Een heel andere kant van de designwereld zag ik enkele weken later op dezelfde plek, in dezelfde galerie. Toen stond er het werk van  dat andere Belgische designkoppel Muller Van Severen. Zij toonden er wat zij noemen “studies”, materiaal experimenten met metaalgaas. schommelstoelen, kast-fauteuilcombinaties of ligbedden. Visueel sterk, uitgepuurd in materiaal en zeer sculpturaal, zoals gewoonlijk in hun werk.

Hun uitgangspunt was een zeer concrete vraag: ontwerp meubelen voor een vakantiehuis in Spanje. “Het is een fantastische plek, middenin een natuurgebied,” legden Hannes Van Severen en Fien Muller uit. “Het huis heeft een binnenplein en zwemvijver, waar we enkele ligobjecten bij bedachten. Alsof een matras of een vel papier opgekruld ligt te wachten om erin te gaan liggen. We houden ook van openheid en lichtheid. We besloten dus om dat schommelende dagbed niet uit te voeren in een zwaar massief materiaal zoals beton of hout, maar in een metalen gaas . Met hokjes van 2 x 2 cm, zodat je erdoorheen kunt kijken.”

Screen Shot 2016-07-07 at 20.25.01

“De ontdekking van gaas, voor ons een nieuw materiaal, gaf energie en inspireerde nog meer meubelen en objecten. Het zette ons aan om een geheel nieuwe wereld te maken. We gingen op zoek naar andere materialen en uiteraard ook naar andere kleurmogelijkheden. We houden er wel van dat deze meubels uit gaas nog door de gebruiker moeten aangekleed worden met plaids, dekens of schapenvellen. Er ging een nieuwe wereld voor ons open die we konden voorzien van landschappen en sculpturen. Zoals altijd gaat dat gepaard met flink wat hands-on experimenten. ”

“Je voelt de architectuur door deze objecten heen,” vertelden ze me eerder. “Door hun transparantie zijn ze evenveel aanwezig als afwezig. Ze dringen zich niet op. Tegelijkertijd zijn ze heel sculpturaal. Dit is een zoektocht van objecten in dezelfde materialen. Het is interessant om deze fase van het onderzoek te delen op zijn meest blote en fragiele moment.” De expo liep maar enkele weken, maar allicht krijgt u dit najaar een herkansing want de stukken zullen ook op andere plaatsen te zien zijn.

Screen Shot 2016-07-07 at 20.26.49

Oprichter Veerle Wenes zei in 2010, bij de opening van haar galerie in Knack Weekend dit : “De objecten in de galerie zijn kunstwerken gemaakt door mensen die zichzelf designer noemen of vice versa. Ik voel een verwantschap met deze authentieke denkers. Valerie Traan zal functioneren als een kunstgalerie : ik bestel nieuw werk bij ‘mijn designers’ en presenteer dat op vernissages en tentoonstellingen.” Bijna zes jaar later blijkt haar dat goed te zijn gelukt!

Valerie Traan, Reynderstraat 12, Antwerpen, heropent na de zomer weer de deuren.